Voor bepaalde shots werd er gebruikgemaakt van een 4mm lens. Het geeft een vrij uniek, rond beeld. Beïnvloed door de film Poor Things sprak deze beeldverhouding mij ontzettend aan. Voor dit project wou ik deze techniek gebruiken om te zien wat het effect hiervan is. Maar ik wou geen Poor Things knockoff maken. Daarom heb ik de lens op heel specifieke momenten gebruikt. In het verhaal staat de beelduitsnede voor een soort POV. Niet van het personage zelf maar van het brein van het personage. Het is een visuele verwijzing naar hoe neurodivergente mensen de wereld waarnemen: anders.

Deze lens vertegenwoordigt dat ‘anders’ erg goed. Bijvoorbeeld mensen met ASS nemen prikkels veel sterker waar. Deze prikkels kunnen overweldigend worden. Doordat de lens zo een grote beeldhoek heeft voel je de volledige omgeving op je afkomen. Daarnaast heeft het ook een soort vergrootglas effect. Een verwijzing naar hoe veel mensen met ASS zich erg kunnen focussen op details. 
Voor mensen met ADHD heeft de lens een heel andere betekenis. De lens geeft een heel druk en dynamisch beeld. Wat perfect past bij de drukke gedachtegang van een ADHD’er. 
Mensen met dyslexie zijn goed in het houden van een overzicht van een situatie. Een lens die bijna een volledig beeld van een locatie kan tonen past hierbij. 
Daarnaast is de lens goed om beelden angstaanjagender te maken, door bepaalde zaken uit te vergroten. Doordat in het verhaal de personages op bepaalde momenten angst ervaren, paste dit zeker om op die momenten de lens ook te gebruiken.